Teatr "COOPERATIVA GIMNASTICA MEXICO-POLACA HERNAN CORTES"

"Kto się śmieje z moich lęków" (premiera w Mexico City 10.09.2007)

scenariusz, reżyseria, scenografia, opracowanie muzyczne: Zbigniew Szumski

asystent reżysera: Edgar Maldonado

muzyka: Katarzyna Klebba

Paweł Paluch

Raul Vizzi

W spektaklu wykorzystano muzykę ludową

z Izraela, Włoch i Polski

aktorzy: Laura Furlan

Olga Gutierrez

Barbara Lazara

Maria Luna

Pedro Arredondo

Victor Camas

Raul Mendoza

narrator: Tadeusz Rybicki

produkcja: Barbara Lazara i Laura Furlan

produkcję spektaklu wsparli: Consejo Nacional para la Cultura y las Artes

Fonca Mexico en Escena

Podziękowania dla: Teatro Linea de Sombra

Spektakl "Kto się śmieje z moich lęków" to opowieść o oswajaniu własnych lęków. Surrealistyczne przedstawienie ukazuje wyimaginowaną lekcję prowadzoną przez Cortesa. Spektakl jest wynikiem współpracy między Teatrem "Cinema" z Michałowic a grupą aktorów meksykańskich z "Diplomado Teatro del Cuerpo", którzy brali udział w warsztatach prowadzonych przez Zbigniewa Szumskiego (reżysera, autora scenariuszy, tekstów i scenografii, założyciela i szefa Teatru "Cinema") podczas Międzynarodowych Spotkań Teatru Ruchu w Queretaro w Meksyku 2005 roku. W grudniu tego roku w Michałowicach, kontynuowali pracę rozpoczętą podczas warsztatów. Po miesiącu intensywnej pracy postanowili stworzyć spektakl. W ten sposób powstała "Cooperativa Gimnastica Mexico-Polaca Hernan Cortes". Artyści dokończyli pracę nad spektaklem w lipcu i sierpniu 2007 roku w Mexico City. We wrześniu 2007 roku miała miejsce premiera przedstawienia w Teatrze Carlos Lazo na UNAM (Narodowy Uniwersytet Autonomiczny Meksyku) w Mexico City, gdzie następnie było ono kilkanaście razy wystawiane. Później spektakl był pokazywany na międzynarodowym festiwalu teatralnym w Guadalajarze w Meksyku oraz w Teatrze La Capilla w Mexico City. Obecnie przedstawienie prezentowane jest w Polsce. Następnie będzie wystawiane w Centrum Kulturalnym "Del Bosque" w Mexico City.

"Wszelkie podobieństwo jest przypadkowe. Hernan Cortes jest nauczycielem gimnastyki. Spektakl jest podglądniętą lekcją - wypisem z dziennika. Osiem idei ćwiczeń, które ilustrują osiem haseł: tango, dzieciństwo, demonstracja, emigracja, bajka, motoryzacja, miłość, samobójstwo. Miejsce akcji: wynajęta sala. Powód: konkurs gimnastyczny. Cel-pytanie: kto się śmieje z moich lęków".

Cooperativa Gimnastica Mexico-Polaca Hernan Cortes

"Uściślam swoją pracę stosując dwa pojęcia: "fragmentaryczność" i "mapa banalnego myślenia". "Mapa banalnego myślenia" to rysunkowy scenariusz spektaklu. Spektakl obrysowany nie jest spektaklem omówionym. Zadaniem aktora jest tylko wejść i wyjść z rysunku. Zadanie godne Alicji w Krainie Czarów - przejść na drugą stronę rysunku. Aktor otrzymuje instrukcję - metodę. Tą metodą jest fragmentaryzacja. Przy całkowitej swobodzie kreacji ma tylko jedno ograniczenie, które nazwałbym tu raczej zobowiązaniem. Odpowiadając na tematy zadane do realizacji minimalizuje je i sprowadza do kilku gestów. Ale nawet te gesty muszą być samodzielnymi fragmentami. Problemem jest, że każdy z tych gestów/klocków musi zawierać w sobie emocjonalną pamięć etiudy. Powoduje mną silne przekonanie, że fragmentem łatwiej opisać świat niż całością. Aktor poddany temu zobowiązaniu przeciwstawia tu fragment i pamięć mechanicznej potrzebie scalania. Tak częsta u aktorów potrzeba powierzenia się władzy reżysera jest tu zastąpiona przez samodzielne, autorskie kreowanie fragmentu. Aktor jako autor ponosi całkowitą odpowiedzialność za spektakl. Tak powstawał ten spektakl. Siedmiu aktorów wykonuje autorskie etiudy i gimnastyczne prace zbiorowe. "Kto się śmieje z moich lęków". Oswajanie własnych lęków powstaje poprzez precyzję w sposobie wykonywania partytury ruchowej. Jednym z lęków jest lęk przed precyzją, bez tego lęku nie ma gimnastyki, bez gimnastyki nie można tego lęku poskromić. W każdym prezentacji spektaklu jest niewiadoma. Nie ma gwarancji na poradzenie sobie z lękami. Zamknijcie oczy i poczujcie chęć gimnastyki". . Zbigniew Szumski

Wykonawcy spektaklu:

Laura Furlan - aktorka, absolwentka matematyki na UNAM.

Olga Gutierrez - tancerka, aktorka, choreografka.

Barbara  Lazara - bierze udział głównie w spektaklach teatru ruchu i performance art. Zajmuje się także produkcją, reżyserią światła i projektowaniem kostiumów.

Maria Luna - absolwentka szkoły teatralnej Escuela Nacional de Arte Teatral del INBA w Mexico City. Tancerka tanga. Występowała m.in. w spektaklu "Fausto" - koprodukcji rosyjskiej grupy "Akhe" i "Teatro Linea de Sombra".

Pedro Arredondo - aktor. Brał udział w wielu niezależnych projektach teatralnych.
Victor Camas - absolwent wydziału aktorskiego Universidad Veracruzana. Brał udział w wielu niezależnych produkcjach teatralnych. Otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora na festiwalu teatralnym w Nuevo Leon w 2005 roku.

Raul Mendoza - performer , producent. Zrealizował wiele happeningów oraz eksperymentów dźwiękowych. Projektuje rekwizyty sceniczne.

Tadeusz Rybicki - aktor Teatru "Cinema"

Wybór recenzji:

"Wychodząc od różnych utworów muzycznych - począwszy od tanga, a skończywszy na muzyce żydowskiej - aktorzy-gimnastycy tworzą szereg obrazów, w których głównymi elementami narratorskim są: wysiłek fizyczny oparty na mechanicznym powtarzaniu ćwiczeń oraz plastyczność, którą momentami można by uznać za taniec nowoczesny w szerokim rozumieniu, posiadające moc wyrazu i siłę właściwą dla teatru. W rezultacie powstaje ciekawy hybrydyczny język artystyczny, bowiem koniec końców oglądamy narrację sceniczną opartą na zabiegach czysto fizycznych i tanecznych".

Oswaldo Valdominios Perez, Uno Mas Uno, 1.12.2007

"Ciała wykonawców cały czas prowadzone są na granicy możliwości, tworząc godną podziwu pracę i, jak oni sami mówią na swojej stronie internetowej: "Zbigniew [Szumski] proponuje nam dynamikę, która niszczy przedmiot, ideę, ruch, porządek, estetykę, to co możliwe (...)

Cztery aktorki-tancerki i trzech aktorów-tancerzy (...) wcielają się nagle w postacie zwierząt, mówią, śpiewają, grają, bawią się i śmieją. Przez cały czas spektakl przyciąga uwagę.

Ruchy pozostają w pamięci tak, że wychodząc z teatru chcesz je powtórzyć, chcesz nawiązać kontakt z ciałem pośród codzienności, w której o wszystkim się zapomina. Wyszłam, śmiejąc się z lęków swoich i innych. Nie możecie przeoczyć tego spektaklu (...) by zobaczyć (...), jak ciało ludzkie komunikuje się w całej swej ekspresji".

Cecilia Sotres, Emeequis, 3.12.2007

"(...) - Uściślam swoją pracę stosując dwa pojęcia: ,,fragmentaryczność" i ,,mapa banalnego myślenia" - mówi Szumski. ,,Mapa banalnego myślenia" to rysunkowy scenariusz spektaklu. Spektakl obrysowany nie jest spektaklem omówionym. Zadaniem aktora jest tylko wejść i wyjść z rysunku. Zadanie godne Alicji w Krainie Czarów-przejść na drugą stronę rysunku. (...)

Powoduje mną silne przekonanie, że fragmentem łatwiej opisać świat niż całością".

Niezwykle energetyczny spektakl "Kto się śmieje z moich lęków", rozgrywający się pomiędzy zwykłą zabawą, gimnastyką, etiudą teatralną i praktykami magicznymi (co potęgują dialogi-zaklęcia w nieznanym większości widzów języku), spoczywa całkowicie na barkach siedmiorga meksykańskich aktor6w. To od nich zależy czy do swojego problemu przekonają widownię. W Gdańsku - przekonali."