Zgromadzenie

Podstawowa, obok Wyprawy, forma praktyki teatralnej "Gardzienic", uprawiana samoistnie lub wchdząca w skład Wyprawy, często kulminacja Wyprawy, forma wykreowanego spotkania-święta, wypracowany przez zespół wzór sposobu spotykania się z ludźmi, w którym sceny z życia mieszają się z elementami ceremoniału i święta.
Koncepcja zrodziła się ze spontanicznych spotkań z ludźmi żyjącymi we wsi, w środowisku tradycyjnym.
"Po tym jak kończyliśmy grać, ludzie zostawali.

Antoniówka 1980

Obserwowaliśmy jak rozmawiają, jak się poruszają, jak śpiewają. Śpiewanie było najbardziej otwartą drogą porozumiewania się. Zauważyliśmy, że wyłaniają się z niego nowe figury stylistyczne, że stajemy wobec tradycji, która istniała zawsze - i chcieliśmy odnaleźć w niej swoje własne miejsce. Potem pojawiła się ambicja kreowania swoich własnych Zromadzeń. (...) Forma szybko się usamodzielniła i rozrosła. Ma swoją dramaturgię i swój scenariusz. (...) jest nie tylko formą komunikowania się, ale i "wzburzeniem", "wzniesieniem" podskórnych prądów kultury danej enklawy społecznej." /W. Staniewski/
W pierwszych latach działalności teatru używano też określenia "Zgromadzenie wieczorne".

/"Konteksty", 1-4, 2001, "Mały słownik terminów Ośrodka Praktyk Teatralnych Gardzienice", zredagował Piotr Machul/

Tokary 1980



Antoniówka 1980